Apa Itu Hiccup? Mengapa Badan Tiba-Tiba Berbunyi “Hik” Tanpa Minta Izin?

 Anda sedang bercakap serius.

“Jadi perkara paling penting ialah... hik!”

Diam.

Sambung.

“Kita perlu... hik!”

Sekali lagi.

Kemudian semua orang mula memberi petua.

Minum air.

Tahan nafas.

Telan gula.

Terkejutkan dia!

Dalam masa tiga puluh saat, satu bilik bertukar menjadi pusat rawatan sedu antarabangsa.

Tetapi apakah hiccup atau sedu sebenarnya?

Hiccup ialah refleks yang melibatkan pengecutan tiba-tiba otot inspirasi, terutama diafragma, diikuti penutupan glotis yang menghasilkan bunyi khas “hik”.

Diafragma ialah otot penting yang membantu pernafasan.

Apabila refleks hiccup tercetus, pengecutan berlaku secara tidak sengaja.

Kemudian glotis tertutup.

Hasilnya:

hik.

Dalam kebanyakan kes, sedu akut berlangsung sekejap dan hilang sendiri.

Perut yang terlalu penuh merupakan antara pencetus yang sering dikenal pasti. Minuman tertentu, perubahan suhu dan rangsangan lain juga boleh mencetuskan episod pada sesetengah orang.

Tetapi mengapa manusia mempunyai refleks ini?

Asal-usul evolusi hiccup masih menjadi bahan perbincangan.

Beberapa hipotesis telah dikemukakan, tetapi tidak ada sebab tunggal yang menerangkan dengan sempurna mengapa refleks ini wujud.

Tubuh manusia kadang-kadang seperti rumah lama.

Ada suis.

Kita tahu apa yang berlaku apabila ditekan.

Tetapi kontraktor asal sudah tiada untuk menerangkan kenapa suis itu dipasang di situ.

Adakah sedu berbahaya?

Sedu singkat biasanya tidak.

Namun hiccup yang berlangsung sangat lama merupakan perkara lain.

Dalam istilah klinikal, hiccup berpanjangan atau sukar dihentikan boleh dikaitkan dengan pelbagai keadaan gastrointestinal, neurologi, metabolik dan lain-lain.

Sebab itu sedu yang berterusan selama berhari-hari tidak patut hanya dilayan dengan:

“Cuba minum air terbalik.”

Dapatkan penilaian perubatan.

Bagaimana pula dengan semua petua menghentikan sedu?

Banyak kaedah tradisional cuba mempengaruhi pernafasan atau saraf yang terlibat dalam refleks tersebut.

Masalahnya, bukti berkualiti tinggi untuk pelbagai kaedah mudah tidak semestinya kuat.

Dan jangan sengaja menakutkan orang sehingga dia jatuh tangga semata-mata mahu menghentikan sedu.

Sedu mungkin berhenti.

Masalah baharu pula bermula.

Yang menarik ialah sebuah refleks kecil mampu mengambil alih perbualan seluruh keluarga.

Seorang sahaja sedu.

Lima orang jadi doktor.

Tiga orang mencari air.

Seorang mahu menjerit dari belakang pintu.

Sedangkan pada kebanyakan masa, tubuh akan menyelesaikannya sendiri.

Hik.

Dan dengan izin tubuh...

selesai.

Rujukan semakan fakta: clinical review mengenai pathophysiology, causes dan management hiccups.

Apa Itu Brain Freeze? Mengapa Makan Ais Krim Terlalu Cepat Boleh Membuat Dahi Terasa Dicucuk?

 Ais krim sedap.

Suap pertama.

Suap kedua.

Suap ketiga terlalu bersemangat.

Kemudian...

SAKIT!

Dahi terasa seperti dicucuk dari dalam.

Pegang kepala.

Muka berkerut.

Ais krim yang tadi sahabat kini menjadi suspek utama.

Fenomena ini popular sebagai brain freeze.

Dalam perubatan, ia termasuk dalam kategori cold-stimulus headache.

Ia boleh berlaku apabila bahagian mulut atau tekak terdedah kepada sesuatu yang sangat sejuk dengan cepat.

Walaupun nama “brain freeze” membuat kita membayangkan otak menjadi beku seperti ayam dalam freezer, otak sebenarnya tidak membeku.

Kalau benar otak membeku setiap kali makan ais krim, kedai dessert mungkin memerlukan unit neurologi di sebelah kaunter.

Rangsangan sejuk pada kawasan seperti lelangit dan tekak mencetuskan tindak balas saraf dan perubahan vaskular yang berkait dengan sakit kepala singkat tersebut.

Kajian eksperimen mendapati air ais dan rangsangan sejuk pada lelangit memang boleh mencetuskan sakit kepala pada sebahagian peserta.

Jenis rangsangan, kelajuan pendedahan dan kawasan yang terkena boleh mempengaruhi pengalaman sakit.

Itulah sebab menelan sesuatu yang sangat sejuk dengan cepat lebih berpotensi mencetuskan masalah berbanding makan perlahan.

Sakitnya pula sering dirasakan di dahi atau bahagian kepala walaupun rangsangan asal berlaku di dalam mulut.

Ini berkait dengan cara sistem saraf mentafsir lokasi kesakitan.

Otak menerima input melalui rangkaian saraf dan kadang-kadang pengalaman sakit dirasakan di kawasan yang bukan tepat pada lokasi rangsangan asal.

Mujurlah brain freeze biasanya sangat singkat.

Ia boleh terasa dramatik.

Tetapi biasanya hilang sendiri.

Jadi kalau seseorang tiba-tiba memegang dahi selepas menelan air batu:

“Call ambulance!”

Mungkin tunggu beberapa saat dahulu.

Walau bagaimanapun, sakit kepala yang luar biasa, teruk, berpanjangan atau mempunyai simptom neurologi lain tidak patut dianggap brain freeze secara automatik.

Brain freeze mempunyai pencetus dan corak yang sangat khusus.

Cara paling mudah mengurangkan peluang mengalaminya ialah tidak mengambil makanan atau minuman yang sangat sejuk terlalu cepat.

Ya.

Nasihat saintifik hari ini:

jangan lawan ais krim seperti ia mahu melarikan diri.

Makan perlahan.

Masalah brain freeze menunjukkan sesuatu yang lucu tentang tubuh manusia.

Mulut menerima ais krim.

Otak menerima amaran kecemasan.

Dahi pula yang sakit.

Satu keluarga sistem saraf.

Tak ada seorang pun mahu mengambil tanggungjawab.

Rujukan semakan fakta: review cold-stimulus headache dan kajian eksperimen ice-cream headache.

Apa Itu Placebo Effect? Bagaimana Pil Kosong Boleh Membuat Seseorang Rasa Lebih Baik?

 Bayangkan seorang pesakit diberi sebiji pil.

Dia telan.

Beberapa ketika kemudian dia berkata:

“Rasa sakit dah kurang.”

Ada satu masalah.

Pil itu tidak mengandungi bahan ubat aktif yang sepatutnya menghasilkan kesan tersebut.

Jadi siapa yang “merawat” pesakit itu?

Pil?

Doktor?

Otak?

Atau seluruh situasi yang berlaku di sekeliling rawatan?

Selamat datang kepada salah satu fenomena paling menarik dalam penyelidikan perubatan: placebo effect.

Placebo biasanya merujuk kepada intervensi yang tidak mempunyai komponen terapeutik khusus yang sedang diuji, manakala placebo effect merujuk kepada perubahan yang boleh berlaku berkaitan konteks rawatan, jangkaan, pembelajaran dan mekanisme psikobiologi lain.

Perkara ini sering disalah faham.

Placebo effect bukan bermaksud:

“Semua penyakit cuma dalam kepala.”

Bukan.

Ia juga tidak bermaksud seseorang boleh membuang rawatan perubatan yang diperlukan dan menggantikannya dengan keyakinan positif.

Itu boleh berbahaya.

Apa yang penyelidikan tunjukkan ialah jangkaan terhadap rawatan dan pengalaman seseorang ketika menerima rawatan boleh mempengaruhi sesetengah simptom dan respons fisiologi melalui mekanisme otak dan tubuh.

Ambil contoh kesakitan.

Kesakitan bukan sekadar isyarat lurus daripada bahagian badan ke otak seperti wayar loceng rumah.

Pengalaman sakit dipengaruhi oleh pemprosesan saraf yang kompleks.

Jangkaan seseorang bahawa rawatan akan membantu boleh mempengaruhi bagaimana pengalaman tersebut diproses.

Maka sebuah pil kosong tidak mempunyai kuasa magik.

Ia tidak bangun tengah malam lalu berbisik:

“Aku sebenarnya ubat.”

Yang berubah ialah respons manusia terhadap konteks rawatan.

Cara rawatan diberikan.

Apa yang dijangka akan berlaku.

Pengalaman rawatan terdahulu.

Hubungan antara isyarat tertentu dengan rasa lega.

Semua itu boleh menjadi sebahagian daripada mekanisme placebo.

Salah satu mekanisme penting ialah expectation atau jangkaan.

Jika seseorang benar-benar menjangka sesuatu rawatan akan mengurangkan simptom, jangkaan itu boleh terlibat dalam respons yang dialaminya.

Mekanisme lain ialah conditioning.

Bayangkan seseorang berkali-kali menerima ubat sebenar dalam bentuk pil tertentu dan kemudian tubuhnya terbiasa mengaitkan ritual tersebut dengan perubahan tertentu.

Dalam keadaan eksperimen tertentu, sebahagian daripada respons tersebut boleh dipengaruhi oleh isyarat yang telah dipelajari.

Otak rupanya bukan sekadar membaca arahan.

Dia suka membuat ramalan.

Kadang-kadang terlalu bersemangat.

Ada juga saudara yang kurang menyenangkan kepada placebo: nocebo effect.

Jika placebo sering dikaitkan dengan jangkaan positif, nocebo melibatkan keadaan apabila jangkaan negatif boleh menyumbang kepada pengalaman simptom atau kesan negatif.

Contohnya, seseorang yang sangat menjangkakan kesan sampingan tertentu mungkin menjadi lebih peka terhadap sensasi tubuh yang berkaitan dengannya.

Ini tidak bermaksud simptom itu “pura-pura”.

Pengalaman manusia tetap nyata.

Yang menarik ialah bagaimana jangkaan dan konteks boleh mempengaruhi pengalaman tersebut.

Sebab itulah penyelidikan placebo sangat penting dalam clinical trial.

Apabila penyelidik mahu mengetahui sama ada sesuatu rawatan benar-benar berkesan melebihi faktor konteks dan jangkaan, kumpulan placebo boleh digunakan sebagai sebahagian daripada reka bentuk kajian yang terkawal.

Kalau tidak, kita mungkin tersilap menganggap semua perubahan selepas rawatan berpunca daripada bahan aktif rawatan itu sendiri.

Bayangkan seseorang makan tablet.

Sakit berkurang.

Kita terus jerit:

“Tablet ini hebat!”

Kemudian ahli statistik di belakang bilik batuk perlahan.

“Err… ada kumpulan kawalan?”

Sunyi.

Inilah sebab metodologi penting.

Placebo effect juga tidak mempunyai kekuatan yang sama terhadap semua keadaan atau semua outcome. Ia bukan ubat universal dan tidak boleh menggantikan rawatan yang terbukti diperlukan.

Namun, fenomena ini membuka tingkap menarik kepada hubungan antara minda, otak, tubuh dan konteks sosial rawatan.

Sebuah ritual yang sangat mudah seperti bertemu doktor, menerima sesuatu yang kelihatan seperti rawatan dan menjangkakan perubahan boleh mencetuskan rangkaian proses yang jauh lebih kompleks daripada rupa luarnya.

Itulah misterinya.

Bukan kerana pil kosong mempunyai kuasa tersembunyi.

Tetapi kerana manusia bukan mesin yang bertindak balas hanya kepada molekul.

Kita turut bertindak balas kepada pengalaman, jangkaan dan makna.

Dan kadang-kadang, benda paling pelik di dalam kabinet ubat bukanlah apa yang terdapat di dalam pil.

Ia ialah apa yang otak menjangka pil itu akan lakukan.

Rujukan semakan fakta: Theodosis-Nobelos, Filotheidou dan Triantis mengenai mekanisme placebo; serta umbrella review tentang mekanisme placebo dan nocebo dalam intervensi farmakologi.